باید دیفالت باشد. [اگر حتی برای فهمیدن اینکه در مورد زندگی حرف می‌زنم لحظه‌ای درنگ کردید، بهتر است وقت خودتان را با خواندن بقیه‌ی این نوشته تلف نکنید. -نویسنده] اتفاقی نیست تمام این «دیفالت»هایی که پشت سر هم می‌افتد. تمام این نوشته‌هایی که یکی-پس-از-دیگری [\چبر{the good-old “First After Second”}] پابلیش می‌شود. تمام این پرانتزهایی که […]

منِ لعنتی اینجا نشستم و به تیر کشیدن مغزم از مرور خاطرات بی‌معنی لبخند می‌زنم. تو-ی-کول هنوز خیلی بچه‌ای برای اینکه بفهمی اکثر لبخند‌های من تلخ‌ند.

فرزانه می‌گفت: «تا جایی که من میدونم بغض دوتا معنی داره! یکی همون که توی گلو میشینه و هر لحظه امکان ترکیدنش وجود داره و مطمئنی که شب، درست وقتی همه خوابن می ترکه و اینو فقط تو میدونی و شب. یکی هم بغضی که اونم تو گلوته ولی نمی ترکه بلکه میره تو دستات […]