تئودورای عزیز، باید مثل جودی نوشت؛ بدون جواب، بدون انتظار جواب. هر چقدر تکرار شود که \چبر{sun} ایز این یور \چبر{eyes}، همانقدر یادمان میافتد که در تاریکی تنهاییهایمان غرق شدهایم. هر دویمان اما، در تنهاییهایمان، وقتی با خودمان کلنجار میرویم، یادمان میآید که سان را [وقتی بچه بودیم] لابهلای درختهای چنار-اقاقیا جا گذاشتیم. یادمان میافتد […]