اینکه من خوابم یا نه، دست تو نیست. برو همون WMatchingت رو بزن.

چه حسی بهت دست می‌ده اگه ببینی SpiritBreaker و Troll و Faceless دارن با هم میان دنبالت؟ \کد{/bin/bash} \نت{دقیقا ۹ روز و ۵ دقیقه تا اون روز کذایی. روزی که یه بخش خیلی کوچیک (هر چند مهم) از زندگی من شروع به وقوع می‌کنه. واضحه که چی دوست دارم. توکل بعضی وقت‌ها اما…}

اساسا این دنیا مهندسی‌ساز نیست. چون دکمه‌ی Undo نداره و نمی‌شه گندی که زدی رو جمع کنی. و عجیب‌تر اینکه توی منو گزینه‌ی “Found a bug” نداره که آدم بتونه ریپورت کنه. شما با خرج ۹۹.۹۸ دلار در سال می‌تونین طراحی GUI برنامه‌تون رو به برنامه‌نویسان خبره‌ی ما واگذار کنید. \بعدی{} – خب، حالا این […]

دو تا از ستاره‌های آسمون رو انتخاب می‌کنم. یه خط رسم می‌کنم که از جفتشون بگذره. یه طرفش آخرش با زمین برخورد می‌کنه و اون‌یکی اونقدر دور می‌شه که بی‌خیالش می‌شم. نه، نشد. از اول.

خواب، اینجا هم ساکته. همون bound اشتباهی که دیگران عادت کردن روی من بزنن. \بعدی{} بزرگتر که شدم، یاد کودکیم که افتادم، یک کتاب می‌نویسم و اسمش را «چشم گربه‌ها» می‌گذارم. راستی، گربه‌ها گریه هم می‌کنند؟

\ltr{Don’t believe in what you hear, And only half of what you see} اگر دنیا یک Grid باشد: روی خط y = 0 پر از حقیقت است و بقیه‌ی صفحه پر از دروغ است. هر انسانی روی یک نقطه به مختصات x و y = 0 قرار گرفته و به مثبت بی‌نهایت محور xها نگاه […]

راستی، دفعه‌ی بعدی که خواستی در مورد Inverse Branch Factor حرف بزنی، یه کم بیشتر خاطره بگو، خوش می‌گذره.

گاهی اصلا فکر نمی‌کنم و گاهی فقط فکر می‌کنم. دوست ندارم به فکر نکردن‌هایم فکر کنم. من و تفکرهای بی حد و نصابم فقط مجبوریم با هم باشیم. \بعدی{} من دقیقا چقدر کله‌خرم اگه ببینم و قبول نکنم؟ قبول، باختم، می‌شه Leave بدم؟

برو توی Settings و گزینه‌ی Real-Time Protection رو خاموش کن. شاید اینطوری یه کم از حقیقت رو بفهمی.

\ltr{A plain yellow dress. That’s all that separated Sarah from the throngs.}