ما همه دزدیم، تا یاد \لینک{http://users.ipfw.edu/ruflethe/blacksheep.htm}{گوسفند سیاه} بیفتم. لابد یک روز، بالاخره کتاب‌هایت بوی کپک می‌دهند.

خوب می‌فهمم که آمار موضوعات مهمی که همینطوری تو استیت پندینگ «شاید» موندن، داره کم‌کم از دستم در می‌ره. من از این فور اور پندینگ‌‌های حال‌به‌هم‌زن بی‌زارم.

اگه یه دور از اول تا آخر\لینک{http://www.catb.org/~esr/html-hell.html}{ش} رو می‌خوندی، حداقل پیش خودم فکر می‌کردم دارم وبلاگ احمقانه‌ی حماقت‌های یه احمقی رو می‌خونم، که قبلا یکی بهش گفته که با حماقت‌هایی که توی وبلاگ احمقانش کرده، یه احمق به‌تمام‌معنی‌ست. اما حالا مجبورم خودم بهت بگم.

اصلا برایش مهم نبود که خواندن آنچه می‌نوشت چقدر برای مخاطب دشوار بود. درست مثل متن کتاب دینی، به هیچ وجه قواعد نوشتاری و دستورزبانی را رعایت نمی‌کرد. درست مثل متن کتاب دینی، فهمیدن مفهوم آنچه می‌نوشت، صرفا با دعا و نذورات و توکل خالصانه ممکن بود. درست مثل متن کتاب دینی، و تا جایی […]

و البته این هم برای خودش مهارتیه که بتونی هر چیزی رو که دلت خواست تنگ «واقعیتیه که» بچسبونی و همه قبولش کنند. \بعدی{} بمن هیچ‌وقت چیز زیادی نخواستم. فقط همه چیز. \بعدی{} همان حسی را داری که وقتی سر امتحان و طی فرآیند علمی تخیلی می‌فهمی که وقتی خودکارت را به سمت کاغذ پرت […]