The early-mornin’ pain

درد؛ درد من حماقت است. حماقتِ تفکّرِ قبل از تکلّم.
آدم اگر قبل از حرف‌هایش فکر کند، حرف‌های‌ش داخل دهانش می‌ماسد و به زبانش نمی‌رسد.
اصلاً حرفی نمی‌ماند برای گفتن. همه چیز همان‌جا، در همان «همیشگی» بیان می‌شود.