دیشب،
در همان وقت همیشگی،
به همان \چبر{timezone} همیشگی،
در همان حمّام همیشگی،
تمام غصه‌های همیشگی را
از همان چاه فاضلاب همیشگی مکیدم.
تو هم که [وقت محلّی خودتان] مثل همیشه درکم کردی.
\بعدی{}
چرا از تمام همیشگی‌ها، من فقط \چبر{refuse}‍های پس‌زمینه را می‌شنوم؟ اِنی‌وان؟