باید دیفالت باشد. [اگر حتی برای فهمیدن اینکه در مورد زندگی حرف میزنم لحظهای درنگ کردید، بهتر است وقت خودتان را با خواندن بقیهی این نوشته تلف نکنید. -نویسنده]
اتفاقی نیست تمام این «دیفالت»هایی که پشت سر هم میافتد. تمام این نوشتههایی که یکی-پس-از-دیگری [\چبر{the good-old “First After Second”}] پابلیش میشود. تمام این پرانتزهایی که روی حقایق را میپوشانند. [تو گویی وظیفهشان چیزی جز این نیست]
هیچ چیز اتفاقی نیست. من اما عادت دارم همه چیز را به چشم «یک همزمانیِ معمولی» ببینم. عادت دارم ذوق کودکانهی دیگران را [بدون مقدمهچینی] ایگنور کنم.
عادت دارم که قبل از «فکر نکردن» به چیزی، یک دلِ سیر بهش فکر کنم.