نکنه باید اول هر پست سلام کنم؟
مثلا «سلامی به گرمی آغوش گربه‌ها قبل از اینکه لا‌به‌لای آشغال‌ها بخوابند»،
یا شاید «سلام به همه‌ی دوست‌های همیشگی که با بازدید از اینجا حماقت خودشون رو برای من واضح‌تر می‌کنن»،
خوبه؟ نکنه بعدش هم باید بگم «از همه‌ی کسایی که لطف داشتن و کامنت گذاشتن ممنونم» و البته بعدش معذرت‌خواهی کنم به خاطر اینکه دیر به دیر آپ می‌کنم چون عمه‌ی بابابزرگ شمسی‌کوره توی فلان‌جا مهمونی داشت، باید بساطش رو فراهم می‌کردیم. (و شاید «به بزرگی خودتون ببخشید») … حالم رو بهم می‌زنند.
لابد توی پست بعدی هم باید بابت اینکه یه کم عصبانی بودم معذرت بخوام. حماقت‌زدگیِ تیپیکال.