چرا نباشد؟
همه‌چیز دقیقاً با همین استدلالِ تخمیِ «چرا نباشد؟» محو شده.
انگار تنها وظیفه‌ی «همه‌چیز» محو شدن است،
و فقط م/ن است که می‌ماند. که باید همیشه شفاف بماند. وظیفه‌اش است شاید چون.
من اما ترجیح می‌دهم با اکثریتِ هیچ‌چیز زندگی کنم، تا اقلیتِ همه‌چیز.
نه قدرت‌ش را دارم، نه انگیزه‌اش را حتی.
نه حتی کسی که دلداری‌م بدهد که \چبر{“\لینک{sing://show.php?id=f219e3727e8dc2a0c2b601ffcf9386b4}{Please} don’t give up”}